Altın Rengi Güz
(sonbahara!)
altin rengi son yaprakta düstü
Hüzzamsi nakarat halleri yankilanirken güz rengiyle kalbimin en iclerine
Keder de basti ki, hüzün dolu-dizgin
En ince kilcaldamarlarimdan her zerreme.
Umursamaz tavirlarin varliginda
Acilarin farkindaligi yok madde yüklü yüreklerde.
Askim Sonbahar, ah.. güz!
Kizil aksamlarinin ihtisamli güzelligi bile
Icimi eziyor sevgiyi düslerken.
Ve ben yine yalnizliklara gemleniyorum.
Sen cok güzelsin sonbahar
Ufuktaki grub bile mat ve solgun
Inatla canliligini daima
Tebessümleri eksilmeyen yüzüme aksetsen de.
Seninle yasiyor olmak bana haz veriyor
Fantazilerden uzak klise hayatlarin cigligi yankilaniyor
Her cadde basi kaldirimlarin üstünde.
Öyle güzelsin ki sonbahar
Varligin madde ile yüklü oldugu bu alemde
Yapmacik gülüslerin itici seslerini duyuyor olmak
Senin(güz) renginde aglamama neden olsa da
Mevsimlerin icinde seni seviyor olmak
Bütün izdiraplari aza indiriyor inan ki.
Bazen, sensiz bir boslukta asili kalmis gibi hissetsemde
Seni göremeyen kör gözlerin güzelliginin farkinda olamamasi
Ruhumda sarsintilar yaratsa da
Varligini bilip yasamak ne güzel...
Yakup Icik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder