Ayrılığın Arefe Sonrası!
her sey güzel gidiyor derken
sirilsiklam bir askin obsesyon bir hal aldigi
metanet yüklü bedenin gözyaslari arefesinde,
sessiz cigliklar yankilaniyordu ucsuz bucaksiz boslukarda.
kizil bir aksamin mor geceler olmayacagini
ve mor geceler rengini pembe safaklara aksetmeyecegini
bu askin nihayetine gemlemisti.
her yer bos ve los.
koyumavi karanliklar renginde aydinlanmayacak artik.
alabildigine zifirikaranlik.
sirrus bulutlari kadar zarif duran keyif
ruhda artik kati mat bir halde!
hic bir seysiz anlasilabilen ask, anlasilmamazlikta karar kildi!
iki seven yürek ayrildi..
paramparca duygular,
kendi yolunu bulmaya yönlenmis gelecege dogru ilerlerken,
gecmis daima yanibasinda;
inceden inceye bir sizi aksediyor seven yürege,
kimi zaman kendi kendine ayiliyor,
kimi zaman da bir korna sesi ile ama,
hep baygin halde bir beden tasiyordu artik.
her sey eskisi gibi degildi.
günler bütün yasanmisliklari yirtarak-parcalayarak
en güzel anilari hice sayarak dolu-dizgin hizla geciyordu.
daginik bir psikolojik bedenle ne kadar dayanilirdi ki unutmaya?
unutmak caremiydi?
verilen sözler geldikce akla,
unutulmayacak bir askin varliginda
iki seven kalp ayriliga karar kilmisti istemeyerek te olsa.
hayatin nakarat halleriydi bu degisim.
felegin amansiz kollarinda her sey 'güllük gülüstanlik' düsüncesi,
bu askin varliginda dile getirilmeliydi
ve ona göre birlikteliklerin daimiyeti tartisilip göz önünde tutulmaliydi.
gec kalinmis bir ayriligi sorgulamak ya da yargilamak ne fayda getirebilir?
her askin tezgahinda daima cilenin dokunuyor olasiligini
seven ve sevilen bilinc altina yerlestirilmeli.
her seyin bir gün gec olacaginin farkindaliginda
karamsar duygular hakimiyetini ele alirken,
geriye dönüs zor kilinir düsüncelerde.
yalnizliga mihlanan bir yüregi teselli etmek güc.
artik, umutsuz bakislarin düsüncelerinde olusacak tedirginliklere
dur demek zor teselli adina,
bu tedirginliklerden kaynaklanan kendine güven kayibi
ve bu yüzden ihtimatsizliklarin basgöstermesi ile
süphelerle basbasa kalmis bir seven yüregin ayrilik girdabinda
kendini yiyip bitirmemesi elde degil
cevresi ya da arkadasi/arkadaslari tarafindan motive edilmezse.
ruhen karanliklarda yasamak nasil isik göstermezse,
bu karanligi metanetle yirtmali
ve merhaba ile elveda arasinda olan bütün güzellikleri
yeniden yakalama sansina ermeli.
herkes mutlulugun kapisindan girdigini, acilarinsa ciktigi kapisinda anlar...
(bölüm 1)
Yakup Icik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder