Bir Ayet Gibi Kaldın Dudağımda Adınla
* seni görüdügüm ilk gün ben dünyami yitirdim
içmeden sarhoşum, zil-zurna halim sallanıyorum
yediğim bir lokma ekmek, o da sensin ağzımda
bir ayet gibi kaldın dudağımda adınla sevgili.
oturuyorum tehna bir köşeye, maziye dalıyorum
aklıma geldikçe o güzel günler, kahroluyorum
gam, keder, elem içimde durmadan köpürüyor
her yanımdan akıyor umutsuzluk n,olur bi-çare.
yaşıyorum ama aklımda kalan o iri gözlerinin,
içimde kalan aşkının hatırına, sürüne sürüne.
sandım ki iki dünya kurulmuş içinde sen ve ben
daha yaşamadan, tadmadan yalnızlığım yerle bir!
Yakup Icik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder