Çocukluk Aşkın Hikayesi

Çocukluk Aşkın Hikayesi

Sen büyürken ben, tig delikanliydim ergenlige dogru
Ablanin ayakkabilarini giyerdin, kendini büyümüs sanip.
Hatta cok komik,
Ipince dudaklarini, kapkalin boyardin daginik, beceriksiz.

Ablandan calip giydigin ten corap,
Carpik bacaklarinda, burusuk görünüyordu genisliginden.

Her seni gördügümde saclarin, beceriksizliginden belli ki;
Kendin yapiyordun yapmasina ama, tarak girmemis gibiydi.
Birde havali havali,
Kekil salliyordun bana dogru, kendini genc kiz gibi büyümüs sanip.

Ne zaman görsem
Evinizin önünde yokken, ve gecmeye kalksam sokaginizdan
Ne tez haberin olurdu gelisimden
Numaradan elinde süpürge, hemen disari cikardin biliyormusun
Farkinda degildin ama, pislikleri hep bana dogru süpürürdün.
Cok komikti o yillar, cok
...
Sahi ya, ben mi?
Senin zamanlarinin, en salak delikanlisiydim!
...
Yillar ne cabuk gecti?
Yillar ne kadar degisti?
Yillar seni büyüttü.
Yillar seni sarap gibi yillanmislastirdi.

Ben simdi sana karsi, suskunum, mahcubum!
Senin bu kadar güzel olacagini, tahmin edemezdim ki.
Senin bu kadar tatli ve sirin olacagini, asla bilemezdim ki.
Senin bu kadar bir bakisinla,
Kalbime hükmedecegini, su ana kadar anlayamazdim ki.

Sen ne cabuk büyüdün?
Olgun ve alimli hanim kiz oldun...

Yakup Icik