Görmeden Istanbula
Istanbul bogazda
Gemi gecer
El sallarim
Beni görmeyen yüzlere
Bir siren sesi
Aci aci
Icimi ezer.
Martilar umursamaz beni
Agitlarima sarkilariyla öter.
Istanbul bogazda
Gezerim gece
Yalnizligim
Yakamozlari süzer
Akislenir rüzgarla
Hayallerim bosluga.
Bir duyan var
Gamli kederli
O da benim, beni..
Istanbul bogazda
Uyanir, bulurum sis
Ne acimasiz
Gül yüzünü göstermeyen!
Vefa, dost
Veremedim sana
Kusura kalma ISTANBUL...
Yakup Icik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder