Gün, Gün Yokluğunun Kalabalığı İçimde
Seni sana anlatma isteğim
İçimde bir dağ gibi yığılı
Bütün sıkıntılarımın ardında sen varsın
Gün gün yokluğunun kalabalığı içimde çoğalıyor
Seni bir an düşünememek büyük ızdırap
Anlamasanda varlığındaki yokluğumu
Ben seni anlıyor bekliyorum sükutla
' bir gün geleceğin ' hayallerimi süslüyor
Bütün kederlerim senden motive
Kızıl akşamları gruba bakıp içli içli
Senin için ağlıyor olmak tatlı bir haz bana
Birgün daha geceye dönüyor bak sensiz
Kaç gün saydım ' sensizlik ' koyuyor bana
Bir ışık göster parlasın sana akan bu gözler
Ruhumu en amansız sevinçlerle doldur
Silinsin geçmişim gelsen ah.. ne olur
Dinsin içimdeki tayfunlar,
Depremler ve kasırgalar
Ansızın çıkıp bir geliversen ah...
Yakup Icik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder