Hayat- 00
(Dertlenis)
ne umduk ta, ne verdi hayat bize
ah..şu ağaran saçlarımıza mı yanalım
yaşıyor oldugumuz günlere mi kanalım?
çok şey değildi oysa; istediğimiz hayattan
bir gülücüğünü bile konduramadığımız yanağımızdan
hüzünler döküldü acıyla, sevgi dolu gamzelerimize...
artık yıkıldı neşemizin bentleri, salındık dertlere
de ki; ' bırak kullar yaşasın gamsız ve kedersiz '
ve at bizi sevgiyle keyif(d) eşen cendereler içine!
Yakup Icik
Hayat -01
(dertleniş)
dört bir yana dağılmış anıları toplarken
geç(i) verdi yaşanmaya amade bir hayat
sükut dizginledi göge eren figanımızı
bağı çözüldü dizlerimizin, geçti hayat!
dileğimizdi oysa; daha aşk ile meşk
zaman geçti ağarttı saçlarımızı hayat!
sam yeli eserken lodosa yakalandık
tadın en güzeliyle zehirledi bu hayat!
postun üstünde dost aradık, domuzu
anladık derken her şeyi geçiverdi hayat!
timsah göz-yaşları dökerken, umutlandık!
gerçekleri yok sayıp aldatıldık, ah hayat!
Yakup Icik
Hayat -02
(dertleniş)
bu tatlı rüya alemi içinde dolaşırken
bir çimdik hazzında bulduk kendimizi hayat!
/
diz üstü secde ettikse de ömür boyu
verdiğin buruk bir gülücük, o da anılarımızda kaldı hayat!
/
ne günler oldu özlenmeye ramak varken
feleğin en amansız kollarından geçiverdi hayat!
/
tığ deli-kanlı çağımız çoktan soldu
yaz gününü yaşayalım derken, güzü yaşadık hayat!
/
karşı gelen kışın kollarında
baharı karşılarken, ömrümüz kuzey kutuplarına döndü hayat!
Yakup Icik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder