Karabasan Gibi Çökecek Yokluğun Üstüme
Büyülü bir akşamın hüzünlü renginde
Elimde son mektubun, gözlerimde yaş
Biten aşkımızı anlatıyor yogun satırların
Eski günleri yad edip, hıçkırıyorum!
Zifiri-karanlık gerecek kanatlarını üstüme
Karabasan gibi çökecek yokluğun yine
Ve ben en içli şarkıları dinliyor olacağım
Mektup bitimi demlenecek duygularim!
Sensiz kanadından vurulmuş kuş gibi aksağım
Uçamıyorum, palazlanıp yürüyorum ardından!
Yakup Icik
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder